De ouders van Larena zijn Misty van Wysti en Shanna's Jezebell-Didi.

Klik hier voor Larena's baby-album.

Klik hier voor Larena's stamboom.

Klik hier voor nog meer foto's van Larena.

Klik hier voor de grafiek met de gewichten van Larena en Farah.

Larena hebben we op 1 juli 2000 in huis genomen, omdat Farah, die toen bijna 7 maanden oud was, veel te jong en speels was voor Dopje, toen 13 jaar oud, en Mickje , toen 11 jaar oud.

Ze is nog echt de baby van het stel. Snapt haar naam nog niet en van het woordje "af" lijkt ze ook nog steeds niets te snappen. Alleen naar haar blazen, als ze iets verkeerds doet, helpt goed.
Haar bijnaam is dan ook "Kleintje".

Ze vist in de waterbak en in het zinken teiltje ("vijvertje") in de tuin heeft ze ook al eens natte oksels gekregen. In tegenstelling tot Farah, vindt ze het helemaal niet erg als het buiten wat kouder is, of als het regent; ze stapt naar buiten als ze wil en het maakt haar allemaal niets uit hoe het weer is. Als ze dan weer naar binnen komt, zit er van alles in haar vacht: takjes, blaadjes, mieren, torretjes en kleine naaktslakjes. De laatste tijd vangt ze zelfs dikke wurmen in de tuin en die neemt ze dan in haar bek mee naar binnen, zodat ik af en toe een dikke wurm vind, die in de woonkamer ligt te kronkelen.

Toen ze nog geen acht maanden oud was, was ze eens zo wild (of zo ergens van geschrokken) dat ze met grote snelheid en veel lawaai van buiten naar binnen, door het kattenluikje heen denderde. Luikje was helemaal afgebroken en er moest een nieuwe worden gekocht.
In december 2001 brak het nieuwe luikje ook af, weer door haar wilde rennen, maar deze keer kon het gelijmd worden.

Larena vindt het lekker om op van alles te kauwen: papier, pen, tuingereedschap, plastic, mijn haar, enzovoort. Ze pakt zelfs mijn computer-muis tussen haar tanden en wil er dan mee weg lopen. Gelukkig is de staart van dit soort muizen lang en zit meestal vast aan een computer, anders neemt ze hem echt mee. Het lijkt wel een jonge hond.
Toen Larena 5 maanden oud was, vond Willem iets raars in mijn haar. Het bleek een tand van Larena te zijn. Ze was nog aan het wisselen en een baby-tandje was blijkbaar los gegaan terwijl ze weer eens aan mijn haar zat.

Zoals een echte Maine Coon is ze altijd vrolijk, gebruikt ze haar nagels nauwelijks en graaft ze grote kuilen in de tuin. Ook "begraaft" ze restjes eten. Dan staat ze minuten lang met haar voorpoten om het etensbakje te vegen. Zeker bang dat een "vijand" haar vindt door middel van haar etensrestjes !
Tegenwoordig krijgt ze, op advies van de dierenarts, hoofdzakelijk harde brokjes te eten, want ze was altijd "aan de dunne" en dat stonk altijd verschrikkelijk. Volgens de dierenarts kwam het door blikvoer, omdat dat altijd veel water bevat en het was vooral niet fijn als er bezoek was en Larena net op de kattenbak moest, want het hele huis stonk ervan.
Met gekookte vis en gekookte kipfilet als extraatjes kan Larena nu redelijk normaal naar de bak en hoeven wij ons niet te schamen als er bezoek is.

Larena slaapt niet opgekruld, zoals andere katten, maar heeft vreemde slaaphoudingen.

Sinds 5 januari 2001 woont ook Peter bij ons, maar Larena is nog niet echt van hem onder de indruk. Intussen speelt ze wel soms met hem, iets dat ze met Dopje nooit doet en met Mickje ook nooit deed, maar Peter is haar iets te sterk en ze rent dan snel van hem weg.

Toen in november 2001 Femke bij ons kwam wonen, was Larena daar erg van onder de indruk, maar na precies 3 dagen was het blazen over.
Toen Goof op 23 december 2001 ook nog bij ons kwam wonen, was Larena toch wel een beetje van streek, maar daar was ze ook wel snel over heen. De eerste 2 dagen sloop ze door het huis en blies ze veel, maar daarna ging dat allemaal snel over.